حقوق فرزندان نامشروع در ایران و فرانسه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

کارشناس ارشد دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده

در فقه به فرزند انسان از زمان تولد تا اول بلوغ کودک گویند در اصطلاح حقوقی و در قانون مدنی کلمه‌ی کودک مترادفاً همراه صغر و طفل به کار رفته و به کسی اطلاق می‌شود که به سن بلوغ نرسیده و کبیر نشده یا صغیر طفلی است که بالغ و رشید نشده است. به کودکانی طفل خارج از نکاح گفته می‌شود که بدون علقه زوجیت بین پدر و مادر اصلی در اثر عمل زنا و رابطه‌ی نامشروع متولد می‌شوند. مطابق دیدگاه حقوقی و شرعی نسب این‌گونه کودکان نامشروع است زیرا رابطه‌ی مابین پدر و مادر طبیعی آن‌ها نامشروع بوده است. قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران در ماده 1167 به پیروی از فقهای امامیه طفل متولد از زنا را ملحق به زانی نمی‌داند. مفهوم عدم الحاق در این ماده آن است که قانون‌گذار نسب طبیعی کودک را نادیده گرفته و آثار قانونی نسب را مانند ارث، حضانت، نفقه و ولایت قهری را شناسایی نمی‌کند و این آثار را بر روابط بین والدین و کودک مترتب نمی‌کند درنتیجه حقوق و تکالیفی که قانون برای اولاد طفل در نظر گرفته است فقط به کودکان مشروع اختصاص می‌یابد. قوه مقننه فرانسه در سال 2001 میلادی قانونی را تصویب کرد که فرزند نامشروع را از تمامی حقوق فرزند مشروع برخوردار می‌ساخت ولی از لحاظ وراثت برای فرزند نامشروع همچنان محدودیت‌هایی دیده می‌شود.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The rights of illegitimate children in Iran and France

نویسندگان [English]

  • Amir Rahman Kolahy
  • Zahra Mehraban Moghaddam
Master of Hakim Sabzevari University
چکیده [English]

In jurisprudence, the human child is called from birth to the age of puberty. In legal terms and in civil law, the word child is used synonymously with a minor and a child and refers to someone who has not reached puberty and is not a minor or a minor who is an adult and It has not grown. Children born out of wedlock are said to be born out of wedlock between the original parents as a result of adultery and an illegitimate relationship. From a legal point of view, the lineage of such children is illegitimate because the relationship between their natural parents was illegitimate. Article 1167 of the Civil Code of the Islamic Republic of Iran, following the Imami jurists, does not consider a child born of adultery to be involved in adultery. The implication of non-accession in this article is that the legislator ignores the natural lineage of the child and does not recognize the legal effects of lineage such as inheritance, custody, alimony and forced guardianship and does not regulate these effects on the relationship between parent and child. The law is intended for the children of children only for legitimate children. The French legislature passed a law in 2001 that gave the illegitimate child all the rights of a legitimate child, but there are still restrictions on the illegitimate child in terms of inheritance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iranian Law
  • French Law
  • Duties
  • Child
  • illegitimate