نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
چکیده فارسی :
صلح همواره یکی از بنیادیترین آرمانهای بشریت و از مهمترین اهداف حقوق بینالملل بوده است. با این حال، تحولات قرن بیستم و بیست و یکم نشان داده است که صرف منع جنگ برای تحقق صلح پایدار کافی نیست. از این رو، مفهوم «حق بر صلح» به تدریج از یک آرمان اخلاقی و سیاسی به یک مفهوم حقوقی در عرصه حقوق بینالملل و حقوق بشر تبدیل شده است. این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی مبانی فلسفی، حقوقی و هنجاری حق بر صلح در نظام بینالمللی میپردازد. مقاله ضمن تحلیل منشور ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاقهای بینالمللی حقوق بشر، اعلامیه حق ملتها به صلح مصوب ۱۹۸۴ و اعلامیه حق بر صلح مصوب ۲۰۱۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، جایگاه حق بر صلح را در نظام حقوق بینالملل معاصر مورد بررسی قرار میدهد. همچنین نقش سازمان ملل متحد، شورای امنیت، دیوان بینالمللی دادگستری، شورای حقوق بشر، دولتها، سازمانهای منطقهای و جامعه مدنی در تحقق این حق تحلیل میشود. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اگرچه حق بر صلح هنوز به مرحله یک قاعده کاملاً الزامآور نرسیده است، اما روند رو به رشد هنجارسازی بینالمللی، آن را به یکی از مهمترین حقوق همبستگی نسل سوم حقوق بشر تبدیل کرده است. در نهایت، پژوهش راهکارهایی برای تقویت ضمانت اجرا و تحقق عملی حق بر صلح در نظام بینالمللی ارائه میدهد.
کلیدواژهها English
