نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
گسترش پلتفرمهای واسط خصوصی، مانند بازارگاههای اینترنتی، شبکههای اجتماعی، سکوهای حملونقل، خدمات مالی و سامانههای استخدامی، موجب شده است تصمیمهایی چون رتبهبندی کاربران، انسداد حساب، حذف محتوا، پذیرش یا رد درخواست، تعیین قیمت، تشخیص تقلب و پیشنهاد کالا یا خدمت، بهوسیله سامانههای خودکار یا هوش مصنوعی اتخاذ شود. این تصمیمها در مواردی موجب ورود خسارت مالی، لطمه به شهرت، تبعیض، نقض حریم خصوصی یا محرومیت از دسترسی به خدمات میشوند. مسئله اصلی آن است که در صورت ورود زیان، مسئولیت متوجه چه شخصی است: توسعهدهنده سامانه، بهرهبردار پلتفرم، ارائهدهنده داده، کاربر یا خود پلتفرم بهعنوان واسطه؟این مقاله با رویکردی تحلیلی ـ تطبیقی، مبانی مسئولیت مدنی پلتفرمهای واسط خصوصی را بررسی میکند و با تفکیک مسئولیت قراردادی، قهری، ناشی از فعل اشخاص، مسئولیت حرفهای و مسئولیت ناشی از نقض الزامات قانونی، معیارهای انتساب خسارت را تبیین مینماید. فرض اصلی مقاله آن است که صرف خودکار بودن تصمیم، موجب مسئولیت مطلق پلتفرم نیست؛ بلکه نقش واقعی پلتفرم، میزان کنترل و نظارت، قابلیت پیشبینی زیان، اطلاع از خطر، نقض تعهدات مراقبتی و امکان مداخله انسانی در تعیین مسئولیت مؤثر است.
کلیدواژهها English